Mijn naam is Hilbrand Nawijn. Ik ben toevallig in de politiek terecht gekomen. De LPF vroeg mij om minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie te worden; binnen 24 uur was ik dat. De LPF heeft mij gevraagd, omdat ik al 22 jaar werkzaam was op het gebied van vreemdelingenzaken, eerst als directeur van de IND en later als advocaat. Toen ik minister af was, wilde ik terug naar de advocatuur. Op een onverkiesbare plaats op de LPF-lijst werd ik met 22.000 voorkeurstemmen gekozen in de Tweede Kamer. Eigenlijk tegen mijn zin. Ik vond het eigenlijk niets, maar na 6 maanden vond ik mijn draai - als éénmansfractie.

Mijn belangrijkste doelstelling is: misstanden in de samenleving aanpakken en ervoor zorg dat ons land op integere wijze wordt bestuurd. Machtspolitiek en vriendjespolitiek moeten worden uitgebannen. Er moet naar het volk worden geluisterd. De kloof tussen politiek en journalistiek Den Haag en de burger in het land moet kleiner worden. In de Tweede Kamer houd ik mij bezig met actuele onderwerpen die de burger interesseren; niet met wetgeving (dat kan niet als éénmansfractie). Hoofdpunten zijn justitie, politie, vreemdelingenzaken, integratie en volksgezondheid. Buiten de Kamer heb ik veel contact met de burgers in koffiehuizen, cafés en restaurants; bij massameetings en voetbalwedstrijden en op businessclubs. Op die manier probeer ik te weten te komen wat de ‘man in de straat’ denkt en wil.

Het belangrijkste van het Kamerlidmaatschap vind ik: netwerken; via Kamervragen, brieven aan ministers en debatten zaken kritisch aan de kaak stellen en het opkomen voor belangengroeperingen en/of individuele burgers. Als éénmansfractie kun je zo wel veel bereiken. Ik vind het heel boeiend om individuele burgers via netwerken te kunnen helpen. Het is heel goed om je in te zetten voor goede doelen. Zo heb ik de Stichting Kidz Calling 4 Help opgezet. Een stichting die zich inzet voor zieke en gehandicapte kinderen in Nederland, kinderen die wij de beste behandeling voor hun handicap (hyperbare zuurstoftherapie) onthouden. Doel van de stichting is om geld in te zamelen en erkenning van de behandeling te krijgen. Ik ga net zolang door tot ik de erkenning voor elkaar krijg.